જ્ઞાનનું ઝરણું

શુક્રવાર, 1 જાન્યુઆરી, 2010

suvichar


[1] હે ભગવાન ! જગતને તું જ સુધારજે પણ એની શરૂઆત મારાથી કરજે.
[2] જિંદગીમાં જે માગીએ છીએ તે બધું જ નથી મળતું અને મળે છે તેમાનું ઘણું જ માગેલું પણ નથી હોતું.
[3] પોતાની જવાબદારીઓમાંથી છટકી શકાય પણ પરિણામોથી નથી છટકી શકાતું.
[4] દુ:ખી થયેલો માણસ પરિસ્થિતિ અથવા પ્રારબ્ધને દોષ દઈ દે છે, પરંતુ પોતાનાં કર્મ દોષને યાદ નથી કરી શકતો.
[5] પોતાના સંતાનને પુરુષાર્થની ટેવો પાડે છે તે મા-બાપ મોટા વારસા કરતાં પણ વધુ સારી વસ્તુ તેમને આપે છે.
[6] દીકરીને સાસરે વળાવતી વખતે સંસ્કારોનો કરિયાવર કરનાર માતાપિતા સૌથી મોટો દાયજો આપે છે.
[7] જે માણસ કોઈનુંય કશું સાંભળતો જ નથી એનું ઈશ્વર પણ કંઈ સાંભળતો નથી.
[8] પરસેવો પાડ્યા વગરની કમાણી સુખ અને શાંતિની ઝડપથી સમાપ્તિ કરે છે.
[9] દુશ્મન માટે સળગાવેલી આગ, દુશ્મન કરતાં પોતાને જ વધુ બાળનારી હોય છે.
[10] દુષ્કૃત્યોને હંમેશા ઢાંકી રાખે એવો પડદો વણનાર કોઈ વણકર હજુ પાક્યો નથી.

[11] હાલ તુરંત તમારી સામે આવેલા નાના-નાના કામો અત્યારે જ કરવા માંડીએ તો મોટા કામો શોધતા શોધતા આપ મેળે જ આવી પહોંચશે.
[12] સાદાઈ, સંયમ અને સંતોષ હશે તો જ શાંતિની અનુભૂતિ થઈ શકશે.
[13] નીતિ કપડાં સમાન છે અને ધર્મ દાગીના સમાન. જેમ કપડાં વિના ઘરેણા શોભતાં નથી તેમ નીતિ વગરનો ધર્મ સારો લાગતો નથી.
[14] શરીરને માત્ર સુખી કરવા જતાં આત્મા દુ:ખી ન થઈ જાય તેનો ખ્યાલ રાખવો.
[15] બે દિવસની મુસાફરી કરવા માટે કેટલીય તૈયારી કરનારો માણસ, કાયમની મુસાફરી કરવા માટે કેમ કંઈ જ તૈયારી કરતો નથી ?
[16] જવાબ શોધવો હોય તો પહેલા સવાલને બરાબર સમજી લેવો જરૂરી છે.
[17] જગતનાં સર્વ ઝગડાઓનું મૂળ અર્થ અને કામ જ હોય છે.
[18] આંખમાં અમી તો દુનિયા ગમી, જીભમાં અમી તો દુનિયા નમી.
[19] કાચા કાન, શંકાશીલ નજર અને ઢીલું મન માણસને ગમે તેવા ઉપભોગો વચ્ચે પણ નરકનો અનુભવ કરાવે છે.
[20] સંતતિ અને સંપત્તિ એ કુદરતી દેન છે, તેને પ્રાપ્ત કરવા પાપ ન કરાય પણ પ્રયત્ન કરાય.
[21] જે માણસ પોતાની જાતને સુધારવા બેઠા હોય તેની પાસે બીજાની ટીકા કરવાનો સમય હોતો નથી.
[22] એક વાર ખાય તે યોગી, બે વાર ખાય તે ભોગી, ત્રણ વાર ખાય તે રોગી અને અનેકવાર ખાય તેની બરબાદી.
[23] અંધને રસ્તો બતાવવો, તરસ્યાને પાણી પાવું અને ભૂખ્યાને રોટલો દેવો એ શ્રેષ્ઠ દાન છે.
[24] જગતને મિત્ર બનીને જોશો તો સુંદર લાગશે અને શત્રુ બનીને જોશો તો કદરૂપ લાગશે.
[25] જે ગરીબી આળસ, વ્યસન, મૂર્ખતા, અનીતિ અને નકામા ખર્ચાઓને લીધે આવી હોય તો જરૂર શરમજનક : એ સિવાયની ગરીબી માટે જરાય શરમાવાનું ન હોય.
[26] પાણી પણ ડૂબાડતા પહેલા બે વખત બચવાની તક આપે છે, કોઈને ખુલાસો કરવા માટેની એકાદ તક તો આપો.
[27] તમારી હાજરીથી જે લોકો કાંપે છે, એ જ લોકો તમારી ગેરહાજરીમાં તમને કાપે છે.
[28] જેમ શરીરને સાફ રાખવા નિયમિત સ્નાન કરવું પડે છે, તેમ અંત:કરણને સ્વચ્છ રાખવા નિયમિત પ્રાર્થના કરવી પડે છે.
[29] બાળકોને કેળવવા એ એક કળા છે, એમાં જેટલો સમય આપશો, એટલા મીઠાં ફળ ભવિષ્યમાં મળશે.
[30] આપણને સહુને સામે કિનારે પહોંચવાની ઉતાવળ બહુ જ છે, પરંતુ હોડીને હલેસા બીજા કોઈ મારી દે તો.
[31] બાળકોને તમે તમારો પ્રેમ આપો. વિચારો નહીં. કારણ કે એની પાસે એમના પોતાના વિચારો છે જ એને પ્રતિપાદિત થવા દો.
[32] વેઠ ઊતારનાર માણસ પોતે જ પોતાને વેઠિયાનો દરજ્જો આપતો હોય છે. કામદાર પોતાના કામમાં જ્યારે મન રેડે છે, ત્યારે તે કારીગર બને છે અને કામમાં જ્યારે હૃદય રેડે છે ત્યારે તે કલાકાર બને છે.
[33] દુનિયામાં માનપૂર્વક રહેવાનો સરળ માર્ગ એ છે કે, આપણે જેવા બહારથી દેખાવા ઈચ્છતા હોઈએ તેવા જ અંદરથી પણ રહીએ.
[34] તકની ઓળખાણની મુશ્કેલી એ છે કે એ જ્યારે આવે છે ત્યારે ખબર રહેતી નથી અને ચાલી જાય છે પછી બહુ મોટી લાગે છે.
[35] કીર્તિ મેળવવા માટે ઘણા જ સારા કામ કરવા પડે છે, પરંતુ અપકીર્તિ માટે એક જ ખરાબ કામ પૂરતું છે.
[36] પગ લપસવાથી થયેલા ઘા રૂઝાઈ જશે, પણ જીભ લપસવાથી થયેલા ઘા રૂઝાતા બહુ વાર લાગે છે.
[37] માણસ જો પોતાના મનથી શાંતિ પ્રાપ્ત ન કરી શકતો હોય, તો દુનિયાનું કોઈપણ સ્થળ તેને શાંતિ આપી શકશે નહીં.
[38] દિવસમાં બે-ત્રણ વખત સ્મશાન ને યાદ કરવામાં આવે તો બુદ્ધિમાં જરૂર ફેર પડશે

suvichar


  • એક આંખ દસ જીભથી બહેતર છે અને એક હાથ દસ આંખથી બહેતર છે. (થાઇલેન્ડ)

  • પહોળા શીંગડાવાળી ભેંસો અને ત્રાંસી આંખોવાળા પૂરુષોથ સાવધાન.(થાઇલેન્ડ)

  • સમયસર દુઃખી થવું એ લાભ છે અને બહુ મોડાં દુઃખી થવુ એ નુકસાન છે. (મલેશીયા)

  • ઘોડા પર સવારી કરતા ન આવડે ત્યાં સુધી બળદ પર સવારી કરો. (જાપાન)

  • જે પૈસા ચોરે તેને જેલ માં પુરવામાં આવે છે જ્યારે રાજ્ય ચોરે તેને સમ્રાટ ઘોષિત કરવામાં આવે છે. (જાપાન)

  • નાક વગરના નવસો નવાણુ વાંદરા નાકવાળા એક વાંદરા તરફ હસી રહ્યા છે. (જાપાન)

  • કવિતામાં ચિત્રો હોય છે અને ચિત્રોમાં કવિતા હોય છે. (ચીન)

  • જેમ કાળી મજુરીથી સફેદ ચાવલ ઊગે છે તેમ વાંસની સોટીથી સારા બાળક ઊછરે છે.(ચીન)

  • ઘર પસંદ કરતા પહેલા પાડોશી પસંદ કરો. (આરબ)

  • રાત્રે આપેલા વચનો સવારે ભુલાઇ જાય છે. (આરબ)


  • seven good habits for good lifes

    1. Be proactive.
    2. Begin with the end in mind.
    3. Put first things first.
    4. Think win win.
    5. Seek to understand to be understood.
    6. Sharper the saw.
    7. Synergize

    suvichar

    મનભાવતા ભોજન પર કાબુ ના રાખોતો રોગ થાય છે, હમેશા પેટને પૂછી ને ખાવું જીભ ને પૂછીને નહિ
    જેને ભુખ ના હોય એને ભોજન માં સ્વાદ ના આવે.
    જીવન માં પોલીસ , વકીલ , દાકતર થી બચવું જોઈએ ,તે દુર એટલા સારા.

    સોમવાર, 28 ડિસેમ્બર, 2009

    કહેવતો

    ૧. બોલે તેના બોર વહેચાય

    ૨. ના બોલવામાં નવ ગુણ

    ૩. ઉજ્જડ ગામમાં ઍરંડો પ્રધાન

    ૪. ડાહ્યી સાસરે ન જાય અને ગાંડીને શીખામણ આપે

    ૫. સંપ ત્યાં જંપ

    ૬. બકરું કઢતા ઉંટ પેઠું

    ૭.રાજા, વાજા અને વાંદરાં ત્રણેય સરખાં

    ૮. સિધ્ધિ તેને જઈ વરે જે પરસેવે ન્હાય

    ૯. બગલમાં છરી અને ગામમાં ઢંઢેરો

    ૧૦. લૂલી વાસીદુ વાળે અને સાત જણને કામે લગાડે

    ૧૧. અધૂરો ઘડો છલકાય ઘણો

    ૧૨. ખાલી ચણો વાગે ઘણો

    ૧૩. પારકી મા જ કાન વિંધે

    ૧૪. જ્યાં ન પહોચે રવિ, ત્યાં પહોંચે કવિ અને જ્યાં ન પહોંચે કવિ ત્યાં પહોંચે અનુભવી

    ૧૫. ટીંપે ટીંપે સરોવર ભરાય

    ૧૬. દૂરથી ડુંગર રળિયામણાં

    ૧૭. લોભી હોય ત્યાં ધૂતારા ભૂખે ન મરે

    ૧૮. શેરને માથે સવાશેર

    ૧૯. શેઠની શીખામણ જાંપા સુધી

    ૨૦. હિરો ગોગે જઈને આવ્યો અને ડેલીએ હાથ દઈને પાછો આવ્યો

    ૨૧. વડ જેવા ટેટા ને બાપ જેવા બેટાં

    ૨૨. પાડાનાં વાંકે પખાલીને ડામ

    ૨૩. રામ રાખે તેને કોણ ચાખે

    ૨૪. ઊંટના અઢાર વાંકા

    ૨૫. ઝાઝા હાથ રળીયામણાં

    ૨૬. કીડીને કણ ને હાથીને મણ

    ૨૭. સંગર્યો સાપ પણ કામનો

    ૨૮. ખોદ્યો ડુંગર, નીકળ્યો ઉંદર

    ૨૯. નાચ ન જાને આંગન ટેઢા

    ૩૦. ઝાઝી કીડીઓ સાપને તાણે

    ૩૧. ચેતતા નર સદા સુખી

    ૩૨. સો દાહ્ડાં સાસુના એક દા‘હ્ડો વહુનો

    ૩૩. વાડ થઈને ચીભડાં ગળે

    ૩૪. ઉતાવળે આંબા ન પાકે

    ૩૫. સાપ ગયા અને લીસોટા રહી ગયા

    ૩૬. મોરનાં ઈંડા ચીતરવા ન પડે

    ૩૭. પાકા ઘડે કાંઠા ન ચડે

    ૩૮. કાશીમાં પણ કાગડા તો કાળા જ

    ૩૯. કૂતરાની પૂંછડી જમીનમાં દટો તો પણ વાંકી ને વાંકી જ

    ૪૦. પુત્રનાં લક્ષણ પારણાં માં અને વહુનાં લક્ષણ બારણાં માં

    ૪૧. દુકાળમાં અધિક માસ

    ૪૨. એક સાંધતા તેર તૂટે

    ૪૩. કામ કરે તે કાલા, વાત કરે તે વ્હાલાં

    ૪૪. મા તે મા, બીજા વગડાનાં વા

    ૪૫. ધીરજનાં ફળ મીઠાં

    ૪૬. માણ્યુ તેનું સ્મરણ પણ લહાણું

    ૪૭. કૂવામાં હોય તો હવાડામાં આવે

    ૪૮. સો સોનાર કી એક લૂહાર કી

    ૪૯. રાજા ને ગમે તે રાણી

    ૫૦. કાગનું બેસવુ અને ડાળનું પડવું

    ૫૧. આમદની અટ્ટની ખર્ચા રૂપૈયા

    ૫૨. ગાંડાના ગામ ન હોય

    ૫૩. સુકા ભેગુ લીલુ બળે

    ૫૪. બાવાનાં બેવુ બગડે

    ૫૫. લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવે ત્યારે કપાળ ધોવા ન જવાય

    ૫૬. વાવો તેવું લણો

    ૫૭. શેતાનું નામ લીધુ શેતાન હાજર

    ૫૮. વખાણેલી ખીચડી દાઢે વળગી

    ૫૯. દશેરાનાં દિવસે ઘોડા ન દોડે

    ૬૦. સંગ તેવો રંગ

    ૬૧. બાંધી મુઠી લાખની

    ૬૨. લાખ મળ્યાં નહિ અને લખેશ્રી થયા નહિ

    ૬૩. નાણાં વગરનો નાથીયો ,નાણે નાથા લાલ

    ૬૪. લાલો લાભ વિના ન લૂટે

    ૬૫. હિમ્મતે મર્દા તો મદદે ખુદા

    ૬૬. પૈ ની પેદાશ નહી અને ઘડીની નવરાશ નહી

    ૬૭. છાશ લેવા જવુ અને દોહણી સંતાડવી

    ૬૮. ધોબીનો કૂતરો ન ઘર નો , ન ઘાટનો

    ૬૯. ધરમની ગાયનાં દાંત ન જોવાય

    ૭૦. હાથી જીવતો લાખનો , મરે તો સવા લાખનો

    ૭૧. સીધુ જાય અને યજમાન રીસાય

    ૭૨. વર મરો, કન્યા મરો પણ ગોરનું તરભાણું ભરો

    ૭૩. હસે તેનું ઘર વસે

    ૭૪. બેગાની શાદીમેં અબ્દુલ્લા દિવાના

    ૭૫. ફરે તે ચરે, બાંધ્યા ભૂખ્યા મરે

    ૭૬. ભેંસ આગળ ભાગવત

    ૭૭. ઘરનાં છોકરાં ઘંટી ચાટે ને પાડોશીને આંટો

    ૭૮. રાત થોડી ને વેશ ઝાઝા

    ૭૯. ના મામા કરતાં કાણો મામો સારો

    ૮૦. ભેંસ ભાગોળે અને છાશ છાગોળે

    ૮૧. મન હોય તો માંડવે જવાય

    ૮૨. અણી ચૂક્યો સો વર્ષ જીવે

    ૮૩. પારકી આશ સદા નીરાશ

    ૮૪. ઘરકી મૂર્ઘી દાલ બરાબર

    ૮૫. બાર વર્ષે બાવો બાલ્યો

    ૮૬. પહેલુ સુખ તે જાતે નર્યા

    ૮૭. ભાવતુ હતુ ને વૈદે કીધુ

    ૮૮. જેને કોઇ ન પહોંચે તેને તેનુ પેટ પહોંચે

    ૮૯. નામ મોટા દર્શન ખોટા

    ૯૦. લાતો ના ભૂત વાતોથી ન માને

    ૯૧. ગા વાળે તે ગોવાળ

    ૯૨. બાંધે એની તલવાર

    ૯૩. ઘેર ઘેર માટીનાં ચૂલા

    ૯૪. ઝાઝા ગુમડે ઝાઝી વ્યથા

    ૯૫. મારુ મારુ આગવુ ને તારુ મારુ સહીયારુ

    ૯૬. આગ લાગે ત્યારે કૂવો ખોદવા ન જવાય

    ૯૭. આંધળામાં કાણો રાજા

    ૯૮. ઈદ પછી રોજા

    ૯૯. ખાડો ખોદે તે પડે

    ૧૦૦. ક્યાં રાજા ભોજ , ક્યાં ગંગુ તૈલી

    ૧૦૧. નમે તે સૌને ગમે

    સુવિચાર

    આક્રોશ, આવેશ અને આવેગ ની ત્રિપુટી એવી છે કે જે ક્યાંય સફળતા મેળવવા દેતા નથી.

    દુનિયા માં ત્રણ પ્રકાર ના માણસો હોય છે , એક જે નિર્માણ કરે છે, બીજો તે નિર્માણ ને જોયા કરે છે, જયારે ત્રીજો પૂછે છે હેં શું થયું ?

    દરિયા ને તળયે પડેલા સોના ને બહાર લાવવામાં સફળતા મેળવનાર કરોડપતિ બની જાય છે પણ અંતર માં દબાયેલા પ્રેમ, લાગણી અને સવેદ્ન્શીલ્તાને બહાર લાવવામાં સફળ બનનારો તો પરમાત્મા બની જાય છે.

    રૂઝવે જગ ના જખ્મો, આદર્યાં ને પુરા કરે ,
    ચલાવે સૃષ્ટીનો તંતુ, ધન્ય તે નવયૌવન .

    મંગળવાર, 24 જુલાઈ, 2007

    hi friends, how are u.